Jak zastrzyk do stawu pomaga przy bólu i sztywności u psów oraz kotów

Pies mający trudności z poruszaniem się mimo przyjmowania leków to częsty widok w gabinetach weterynaryjnych. Opiekunowie zauważają, że zwierzę unika wchodzenia po schodach, wolniej podnosi się z posłania i szybciej męczy na spacerach. Przewlekły ból zlokalizowany w obrębie torebki stawowej często nie ustępuje przy zastosowaniu wyłącznie doustnej farmakoterapii. Długotrwałe podawanie preparatów ogólnoustrojowych niesie również ryzyko obciążenia układu pokarmowego. Poszukiwanie alternatywnych metod prowadzi do terapii celowanych. Miejscowe podanie substancji leczniczej pozwala na bezpośrednie dotarcie do źródła problemu. Taka interwencja stanowi element szerszego postępowania ortopedycznego.

Jak iniekcja dostawowa wpływa na zmieniony staw?

Bezpośrednie podanie preparatu do jamy stawowej omija barierę ogólnoustrojową i pozwala na osiągnięcie wysokiego stężenia substancji w miejscu zapalenia. Wybór środka zależy od charakteru schorzenia. Kwas hialuronowy funkcjonuje jako naturalny składnik mazi stawowej. Jego wprowadzenie zwiększa lepkość płynu wewnątrz stawu i poprawia amortyzację w trakcie ruchu. Chrząstka zyskuje lepsze nawilżenie, co ogranicza dalsze mechaniczne ścieranie jej powierzchni. Zmniejszenie tarcia przekłada się na niższy stopień drażnienia zakończeń nerwowych.

W przypadkach silnego odczynu zapalnego wykorzystuje się glikokortykosteroidy. Substancje te hamują uwalnianie mediatorów stanu zapalnego w obrębie błony maziowej. Prowadzi to do zmniejszenia obrzęku torebki stawowej oraz redukcji wysięku. Kolejną opcją jest osocze bogatopłytkowe, czyli PRP. Otrzymuje się je z własnej krwi pacjenta po odpowiednim odwirowaniu. Płytki krwi uwalniają czynniki wzrostu stymulujące procesy naprawcze w obrębie uszkodzonych tkanek. Zastosowanie tej metody ma na celu wsparcie regeneracji i modyfikację środowiska wewnątrz stawu.

Podanie celowane ogranicza występowanie działań niepożądanych charakterystycznych dla leków doustnych. Preparat działa w ściśle określonym obszarze.

Wskazania do wykonania zabiegu i ocena radiologiczna

Zwyrodnienie stawów, potocznie nazywane osteoartrozą, to główny powód kwalifikacji pacjentów do iniekcji. Problem ten dotyczy psów obciążonych dysplazją stawów biodrowych lub łokciowych, a także osobników po przebytych urazach zerwania więzadła krzyżowego. Psowate manifestują dyskomfort poprzez wyraźną kulawiznę, odciążanie kończyny w postawie stojącej oraz sztywny chód.

Koty wykazują zupełnie inne wzorce zachowań przy problemach ortopedycznych. Wynika to z ich naturalnego instynktu ukrywania osłabienia. Objawy bólowe u kotów obejmują wzmożoną senność, brak chęci do wskakiwania na meble oraz spadek dbałości o higienę sierści na grzbiecie. Zwierzę może również oddawać mocz poza kuwetą, jeśli jej krawędzie są zbyt wysokie do komfortowego przekroczenia.

Właściwe rozpoznanie wymaga przeprowadzenia badania obrazowego. Wykonanie zdjęć RTG pozwala na uwidocznienie osteofitów, czyli wyrośli kostnych, oraz ocenę stopnia zwężenia szpary stawowej. Lekarz analizuje również ewentualną sklerotyzację podchrzęstną. Badanie ultrasonograficzne służy z kolei do oceny tkanek miękkich. Umożliwia ono zbadanie grubości błony maziowej, wykrycie nadmiaru płynu zapalnego oraz weryfikację stanu więzadeł. Wyniki tych badań decydują o celowości wprowadzenia igły do konkretnego stawu.

Kwalifikacja pacjenta i postępowanie po iniekcji

Wstępem do procedury jest szczegółowe badanie kliniczne. Lekarz sprawdza zakres ruchomości poszczególnych stawów, reakcję na zginanie i prostowanie oraz stopień zaniku mięśni. Samo wkłucie wymaga bezwzględnego zachowania zasad aseptyki. Pacjent jest najczęściej poddawany sedacji, czyli farmakologicznemu uspokojeniu. Znieczulenie eliminuje mimowolne ruchy zwierzęcia i pozwala na bezpieczne umiejscowienie igły w wąskiej szparze stawowej. Okolica poddawanego zabiegowi stawu zostaje wygolona i wielokrotnie odkażona preparatami chirurgicznymi. Wprowadzenie leku trwa krótko, a czynność tę niekiedy monitoruje się przy użyciu głowicy ultrasonograficznej.

Zalecenia domowe odgrywają istotną rolę w procesie rekonwalescencji. Przez kilka dni po zabiegu obowiązuje rygorystyczne ograniczenie ruchu. Psy wyprowadza się wyłącznie na krótkie spacery na smyczy, a kotom uniemożliwia się skakanie i wychodzenie na zewnątrz. Modyfikacja diety stanowi kolejny filar opieki. Tkanka tłuszczowa produkuje cytokiny prozapalne, dlatego utrzymanie prawidłowej masy ciała zmniejsza obciążenie mechaniczne oraz biochemiczne chrząstki.

W Przychodni Weterynaryjnej Devon przeprowadzamy dokładną diagnostykę obrazową pacjentów. Zajmujemy się chirurgią miękką, wykonujemy procedury na układzie kostno-szkieletowym oraz prowadzimy leczenie złamań u psów we Wrocławiu na Nadodrzu. Każda iniekcja dostawowa poprzedzona jest konsultacją. Pozwala to na dobór właściwej substancji i ustalenie protokołu aktywności zwierzęcia w początkowej fazie po zabiegu.